Billeder på siden
PDF
ePub

Ipse etiam, eximiae laudis succensus amore,
Ascanius curvo direxit spicula cornu;

Nec dextra erranti deus afuit, actaque multo
Perque uterum sonitu perque ilia venit arundo.

Translate into Latin Prose :

Upon leaving the council, the Prince was conducted with much pomp to his palace, where he made a sumptuous banquet for the principal persons of his nation. This was his last exit; after that he was not permitted to leave the house again, except to go to the academy, and then everybody rose and stood, till he desired them to sit down. But when he went to pay a visit to the King of Babylon, the king sent his chariot for him; the head of the captivity, however, durst not accept his offer, but ordered it to go before him to testify his respect and dependence.

For Latin Elegiacs :

As slow our ship her foaming track
Against the wind was cleaving,

Her trembling pennant still looked back
To that dear isle 'twas leaving.

So loath we part from all we love,
From all the links that bind us,
So turn our hearts as on we rove
To those we leave behind us.

GREEK.

REV. OSBORNE GORDON, B.D.

1. Decline the pronouns οὗ, οὗτος, αὐτός.

2. Give the rules for forming the comparatives and superlatives of adjectives ending in os, as, and ηs, with one or more instances of each ; and give the positives of ἀμείνων, μείζων, τάχιστος, καλλίων, ἐλάχιστος.

3. What tenses of verbs are formed from the first future and second aorist respectively, and how?

4. Conjugate ἵστημι in the active voice, giving the English of each tense.

5. Give the genitive singular and dative plural οἱ ποιήτης, γόνυ, χείρ, λείμων, βασιλεὺς, κάρα.

6. Translate

εὐδαίμων εἴης,
εἴης ἂν ἐυδαίμων

οὐκ ἂν εἴης ευδαίμων.
μὴ γὰρ εἴης ευδαίμων
οὐκ ἂν ἦς ευδαίμων.

7. From what verbs do ἦλθον, ἐγήγερται, πεύσου μαι, λέλοιπα, ἀξιώσεται, ᾖξα, ἔθανε, σχές, come from, and what tenses are they?

8. Parse every word in-

Εἴθ ̓ ὤφελ ̓ Ἀργοῦς μὴ διαπτάσθαι σκάφος
Κόλχων ἐς διαν κυανέας Συμπληγάδας
μηδ' ἐν νάπαισι Πηλίου πεσειν ποτε

τμηθεῖσα πεύκη.

9. What is the derivation of εὐειδὴς, δάσκιος, ἀνώνυμος, αὐθάδης, τριήρης, ὠμόφαγος, καρηκομόων, κενεαυχής.

10. What moods may follow ὅτε, ὅποτε, ὅταν, ὁπόταν.

11. Translate literally

*Ανδρες Πέρσαι, ὑμεῖς καὶ ἔφυτε ἐν τῇ αὐτῇ ἡμῖν χώρα, καὶ ἐτραφῆτε, καὶ τὰ σώματά γε ἡμῶν οὐδὲν χείρονα ἔχετε, ψυχάς τε οὐδὲν κακίονας ὑμῖν προσήκει ἡμῶν

έχειν.

Οὐκ ἔστι τοῦδε παῖσι κάλλιον γέρας

ἢ πατρὸς ἐσθλοῦ κἀγαθοῦ πεφυκέναι
γαμεῖν τ ̓ ἀπ ̓ ἐσθλῶν, ὃς δὲ νικηθεὶς πόθῳ
κακοῖς ἐκοινώνησεν οὐκ ἐπαινέσω.

Μείνας δὲὁ Κυρος μέτριον χρόνον αὐτοῦ σὺν τῷ στατεύματι, καὶ δηλώσας, ὅτι ἕτοιμοι εἰσὶ μάχεσθαι, εἴ τις ἐξέρχοιτο, ὡς ὀυδεὶς ἀντεξῄει, ἀπήγαγεν, ὅσον ἐδόκει καλῶς ἔχειν καὶ κατεστρατοπεδευσατο.

"Οτε δὴ ἦν δεκαέτης ὁ παῖς, πρῆγμα ἐς αὐτὸν τοιόνδε γενόμενον ἐξέφηνέ μιν· ἔπαιζε ἐν τῇ κώμῃ ταύτῃ ἐν τῇ ἦσαν αἱ βουκολιαι αὗται ἔπαιζε δὲ μετ ̓ ἄλλων ἡλικών ἐν ὁδῷ, καὶ οἱ παῖδες πάιζοντες εἵλοντό μιν βασιλέα.

Thucydides.

Ἐπειδὴ δὲ αἱ νῆες πλήρεις ἦσαν καὶ ἐσέκειτο πάντα ἤδη ̓ ὅσα ἔχοντες ἔμελλον ἀνάξεσθαι, τῇ μὲν σάλπιγγι σιωπὴ ὑπεσημάνθη, εὐχὰς δὲ τὰς νομιζομένας πρὸ τῆς ἀναγωγῆς οὐ κατὰ ναῦν ἑκάστην, ξύμπαντες δὲ ὑπὸ κήρυκος ἐποιοῦντο, κρατῆράς τε κεράσαντες παρ' ἅπαν τὸ στράτευμα, καὶ ἐκπώμασι χρυσοῖς τε καὶ ἀργυροῖς οἵ τε ἐπιβάται καὶ οἱ ἄρχοντες σπένδοντες. ξυνεπεύχοντο δὲ καὶ ὁ ἄλλος ὅμιλος ὁ ἐκ τῆς γῆς, τῶν τε πολιτῶν καὶ εἴ τις ἄλλος εὔνους παρῆν σφίσι. παίωνίσαντες δὲ καὶ τελεώσαντες τὰς σπονδὰς ἀνήγοντο, καὶ ἐπὶ κέρως τὸ πρῶτον ἐκπλεύσαντες ἅμιλλαν ἤδη μέχρι Αἰγνης ἐποιοῦντο. καὶ οἱ μὲν ἐς τὴν Κέρκυραν, ἔνθα περ καὶ τὸ ἄλλο στράτευμα τῶν ξυμμάχων ξυνελέγετο, ἠπείγοντο ἀφικέσθαι.

Ἐς δὲ τὰς Συρακούσας ἠγγέλλετο μὲν πολλαχόθεν τὰ περὶ τοῦ ἐπίπλου, οὐ μέντοι ἐπιστεύετο ἐπὶ πολὺν χρόνον οὐδέν. ἀλλὰ καὶ γενομένης ἐκκλησίας ἐλνφθησαν τοιοίδε λόγοι ἀπό τε ἄλλων, τῶν μὲν πιστευόντων τὰ περὶ τῆς στρατείας τῆς τῶν Ἀθηναίων, τῶν δὲ τὰ ἐναντία λεγόντων.

Herodotus.

Ἐν ταύτῃ τῇ πόλι ὑποκατήμενος Πύθιος ὁ Ἄτυος, ἀνὴρ Λυδός, ἐξείνισε τὴν βασιλέος στρατιὴν πᾶσαν ξεινίοισι μεγίστοισι καὶ αὐτὸν Ξέρξεα, χρήματά τε ἐπαγγέλλετο βουλόμενος ἐς τὸν πόλεμον παρέχειν. ἐπαγγελλομένου δὲ χρήματα Πυθίου, εἴρετο Ξέρξης Περσέων τοὺς παρεόντας, τίς τε ἐὼν ἀνδρῶν Πύθιος καὶ κόσα χρήματα κεκτημένος ἐπαγγέλλοιτο ταῦτα· οἱ δὲ εἶπαν' ὦ βασιλεῦ, οὗτός ἐστι ὅς τοι τὸν πατέρα Δαρεῖον ἐδωρήσατο τῇ πλατανίστῳ τῇ χρυσέῃ καὶ τῇ ἀμπέλῳ· ὃς καὶ νῦν ἐστι πρῶτος ἀνθρώπων πλούτῳ τῶν ἡμεῖς ἴδμεν μετὰ σέ.

Θωυμάσας δὲ τῶν ἐπέων τὸ τελευταῖον Ξέρξης αὐτὸς δεύτερα εἴρετο Πύθιον ὁκόσα οἱ εἴη χρήματα. ὁ δὲ εἶπε· ὦ βασιλεῦ, οὔτε σε ἀποκρύψω οὔτε σκήψομαι τὸ μὴ εἰδέναι τὴν ἐμεωυτοῦ οὐσίην, ἀλλ ̓ ἐπιστάμενός τοι ἀτρεκέως καταλέξω. ἐπεί τε γὰρ τάχιστά σε ἐπυθό μην ἐπὶ θάλασσαν καταβαίνοντα τήν Ελληνίδα, βουλόμενός τοι δοῦναι ἐς τὸν πόλεμον χρήματα ἐξέμαθον, καὶ εὗρον λογιζόμενος ἀργυρίου μὲν δύο χιλιάδας ἐούσας μοι ταλάντων, χρυσίου δὲ τετρακοσίας μυριάδας στατή ρων Δαρεικῶν, ἐπιδεούσας ἑπτὰ χιλιάδων.

Euripides.

τῶ παῖδε τώ σώ μέλλετον, τολμήματα
αἴσχιστα, χωρὶς μονομαχεῖν παντὸς στρατοῦ,
λέξαντες Αργείοισι Καδμείοισί τε

ἐς κοινὸν οἷον μήποτ ̓ ὤφελον λόγον.
Ετεοκλέης δ ̓ ὑπῆρξ ̓ ἀπ ̓ ὀρθίου σταθεὶς
πύργου, κελεύσας σίγα κηρύξαι στρατῷ.
ἔλεξε δ ̓ ὦ γῆς Ἑλλάδος στρατηλάται
Δαναῶν τ ̓ ἀριστεῖς, οἵπερ ἤλθετ' ἐνθάδε,
Κάδμου τε λαός, μήτε Πολυνείκους χάριν
ψυχὰς ἀπεμπολᾶτε μήθ' ἡμῶν ὕπερ.
ἐγὼ γὰρ αὐτὸς τόνδε κίνδυνον μεθεὶς
μόνος συνάψω συγγόνῳ τὠμῷ μάχην
κἂν μὲν κτάνω τόνδ ̓, οἶκον οἰκήσω μόνος,
ἡσσώμενος δὲ τῷδε παραδώσω πόλιν.

B

Homer.

καὶ τότ' Οδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φιλον ἦτορ,
ὀχθήσας δ' ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
ὤμοι ἐγὼ δειλός. τί νύ μοι μήκιστα γένηται ;
δείδω, μὴ δὴ πάντα θεὰ νημερτέα εἶπεν,

ἥ μ ̓ ἔφατ' ἐν πόντῳ πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι
ἄλγε ̓ ἀναπλήσειν. τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
οἵοισιν νεφέεσσι περιστέφει οὐρανὸν εὐρὺν
Ζεύς, ἐτάραξε δὲ πόντον, ἐπισπέρχουσι δ ̓ ἄελλαι
παντοίων ἀνέμων. νῦν μοι σῶς αἰπὺς ὅλεθρος.
τρισμάκαρες Δαναοὶ καὶ τετράκις, οἳ τότ ̓ ὄλοντο
Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, χάριν Ατρείδῃσι φέροντες.
ὡς δὴ ἔγωγ ̓ ὄφελον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν
ἤματι τῷ ὅτε μοι πλεῖστοι χαλκήρεα δοῦρα
Τρῶες ἐπέρριψαν περὶ Πηλείωνι θανόντι.

τῷ κ ̓ ἔλαχον κτερέων, καί μευ κλέος ἦγον Αχαιοί.

For Greek Prose:

The city having no hope of succour, threw open its gates to the conqueror, and received his terms. These were the same as had been imposed on the other towns. The immunities of the city were taken away; a garrison was marched into the place, and a fortress built to guard against future troubles. All who wished were allowed to leave the city. Many did so, and the neighbouring walls were crowded with fugitives from the territory around, as well as from the city, men, women, and children. There they stood a melancholy throng, without food or raiment, exciting even the pity of their enemies.

« ForrigeFortsæt »